در روزها و سالهای بعد از ۵۷، رژیم با کمک مردم، تن و روان و حرمت انسانی مردم را تکّهتکّه و پارهپاره کرد و تا مغز استخوانْ زخمی و خونی و بیاحترام کرد و با ابزار نفرت به هر چیزی که طبیعی و انسانی بود، ایران را از درون تجزیه کرد. درست از فردای روزی که انقلاب شد، چیزی به نام مردم ایران وجود نداشت، حتی واحد خانواده با تقسیمبندیهای چندگانه تجزیه شد و از هم وحشت کرد – الان، حتی تصور یک یکپارچگیْ التیام است یا ابزاری حیاتی التیام است.
بازدیدها: 18