Skip to main content
شعر

در فاصلهٔ دو خودخواهی

توسط جولای 7, 2022سپتامبر 15th, 2022بدون نظر

تصویر من از خوشبختی تصویر من است که سالم‌ام
اما مرده‌ام
بی‌آن که زنده نباشم
برای خودم

.
.
.

 

و نفس بکشم و راه بروم و
مویرگ‌ها و شاهرگ‌هایم را وجب کنم، و
.
گاهی با زبان مزه کنم طعم استخوان‌های زیر دنده‌ام را؛
بِچِشَم
تف کنم
راه بروم
برگردم و
ضربان قلبم را نگه دارم
بعد
تند تند بکوبانم‌شان بروند،
عرق کنم
.

موهام را ول کنم توی چاه گلوم، تا سر ریه‌هام
.
.
.

به سرفه بیفتم بی‌سیگار
.
.
.

خط شاش را بگیرم از لای پا تا کفِ پا تا کفِ زمین، و زمین را
بچسبانمبهصورتم

 

۲۰۱۰