درست است که یکی از راههای مبارزه با هویتکُشی و آدمکُشی جمهوری اسلامی، آشکارتر شدن و زیباتر شدن و دیدنیتر شدن است، اما این راهکار واکنشی نباید -گرچه نبایدی هم نباید باشد- آدم را برگرداند به پیشا-دورههایی که آدمهایی سعی کردند برساخته-بودنها را نشان دهند.
معصومیت زنانه، و لوندی زنانه، عطوفت مردانه و ابهت مردانه، هر دو آبی است که به آسیاب جمهوری اسلامی ریخته میشود. تفاوت نسل آخر الفبا با تمام نسلهای پیش از خودش، معنا زدایی و کاربرد زدایی از همین چیزهای زنانه مردانه است.
وقتی میگوییم زن ایرانی، مرد ایرانی، تعریف مشخص تا سیوپنج، چهلسالهها است. به یک آدم جوان هجده نوزده بیست سالهٔ امروز ایران نمیشود گفت مرد ایرانی یا زن ایرانی. آن ویژگیهای تیپیکال را ندارد. آن ویژگیهای تیپیکال مرد ایرانی زن ایرانی را سی سال به بالاها دارند، و کاش نداشته باشند. کاش نگاه کنند ببینند چطور نداشته باشند، چون، اگر هدف مبارزهٔ مدنی است، راه مبارزهٔ مدنی، پررنگ کردن زنانگی نیست. ابهامزدایی و مصرفزدایی از زنانگی، و مردانگی است.
سندی شرمن با رفتن به قالب زنهای مشهور ، قالبی بودن و قابل تکثیر بودن آنها را نشان میداد.
.
اکتبر ۲۰۲۳
بازدیدها: 61